Benim gibi derdiyle bir başkasını meşgul etmek istemeyen fakat içinde tutmanın da faydadan çok zararı olduğu fark eden insanların çıkar yolu genelde yazmak oluyor.
Bunca yıl kenara köşeye bir şeyler karaladım.
Fikirler, projeler, planlar, dilekler...
Twitter birçok konuda içimi dökmek için yeterli oluyordu, fakat karakter sınırına takılıp değinemediğim tonla konu oldu.
Birkaç aydır "Bir blog açsam, bazı şeyleri oraya yazsam, okuyan olursa fikir alışverişine de imkanım olur." diye düşünüyordum.
Bugün o gün oldu.
Umarım istediğim gibi olur.(Diğer istediklerimin aksine)
